بررسی عنصر گره¬افکنی در دو روايت لیلی و مجنون نظامی و مم و زين خانى

گره­افکنی یکی از عناصر داستانی است که نقش برجسته­ای در طرح داستان، انسجام و رشد و پیشبرد آن دارد. زیرا نوسینده گره­هایی را که در طول داستان ایجاد می­کند، باید با خلاقیت ذهن، ترفندهای داستانی مطابقت داشته باشد و در جهت بازگشایی این گره­ها تلاش کند. در این پژوهش سعی بر آن است تا با روش کتابخانه­ای و شیوه­ی توصیفی- تحلیلی به بررسی هر یک از عوامل موثر در ایجاد گره­های داستانی پرداخته شود تا از این طریق نشان داده شود که میزان مطابقت‏ عنصر گره افکنی با اصل علیت و معیارهای داستان نویسی‏ در هر دو داستان مذکور تا چه اندازه رعایت شده است. نتایج حاصل آمده از این پژوهش نشان می دهد که عنصر گره افکنی در منظومه‏های عاشقانه (لیلی و مجنون و مم و زین) از اصلی‏ترین عناصری‏ است که در ایجاد و شکل گیری هر دو داستان مؤثر بوده است که کلیت طرح داستانی آن­ها را تشکیل می­دهد